Türk yatırımcısının hayatta üç büyük hayal kırıklığı vardır:
İlk aşkı.
Milli takımın son dakika gol yemesi.
Aracı kurum hedef fiyat raporu.
Sıralama dönem dönem değişebilir.
Twitter’da bir yatırımcı yazmış:
“Deniz Yatırım al dedi, düştü.”
Bir başkası yazmış:
“X kurum tut dedi, yüzde 40 düştü.”
Bir diğeri:
“Y kurum hedef fiyat verdi, hisse hedefin ters yönüne gitti.”
Borsa Twitter’da bunlar artık yatırım tavsiyesi değil, halk edebiyatının yeni türü haline geldi.
Aracı kurum raporlarının çalışma mantığı bazen yatırımcıya şöyle görünüyor:
Hisse 100 TL.
Rapor geliyor:
“Hedef fiyat 180 TL.”
Hisse 80 TL oluyor.
Yeni rapor geliyor:
“Hedef fiyat 220 TL.”
Hisse 60 TL oluyor.
Yeni rapor geliyor:
“Hedef fiyat 300 TL.”
Bu noktada yatırımcı ekranın karşısında oturup düşünüyor:
“Acaba hedef fiyat yukarı gidiyor da hisse yanlışlıkla aşağı mı gidiyor?”
Twitter yatırımcısı da boş durmuyor.
Hedef fiyat açıklanır açıklanmaz yorumlar başlıyor:
“Geçmiş olsun.”
“Demek ki satış zamanı gelmiş.”
“Kurum al dediyse dikkat etmek lazım.”
“Bu rapor geldiyse dip daha uzakta olabilir.”
Bazen raporun kendisinden çok altındaki yorumlar okunuyor.
Bir de klasik senaryo vardır.
Kurum rapor yayınlar:
“Yüzde 85 yükseliş potansiyeli.”
Yatırımcı heyecanla alım yapar.
Aradan altı ay geçer.
Potansiyel duruyordur.
Yüzde 85 hâlâ yerindedir.
Sadece hisse biraz daha aşağıdadır.
Borsa Twitter’ın unutamadığı bir karakter vardır:
“Hedef fiyat koleksiyoncusu.”
Her gün yeni rapor paylaşır.
20 farklı kurumun hedef fiyatlarını paylaşır.
Ortalama hedef fiyatı hesaplar.
Excel hazırdır.
Grafikler hazırdır.
Tek eksik şey hissenin yükselmesidir.
Bir de rapor yayınlanır yayınlanmaz ortaya çıkan uzmanlar vardır.
Sabah 09.30:
“Bu kurumun analistleri çok başarılı.”
Öğlen 13.00:
Hisse yüzde 5 düşer.
“Bu raporlar tamamen manipülasyon.”
Akşam 18.00:
Hisse eksi 8 kapatır.
“Ben zaten bunlara hiç güvenmiyordum.”
Yatırımcının fikir değişim hızı bazen hissenin volatilitesini geçer.
Sonra bilanço gelir.
Şirket zarar açıklar.
Borç artmıştır.
Nakit azalmıştır.
Ama rapor hâlâ pozitiftir.
Yatırımcı da doğal olarak şu soruyu sorar:
“Bu raporu yazan arkadaş benim baktığım şirkete mi bakıyor?”
Bir başka klasik ise hedef fiyat revizeleridir.
Hisse 250 TL’den 170 TL’ye düşmüştür.
Kurum yeni rapor yayımlar.
Hedef fiyatı 400 TL’den 350 TL’ye düşürür.
Yatırımcı teşekkür etmek ister.
Sonuçta hissesi yüzde 30 düşmüşken hedef fiyat sadece yüzde 12 düşmüştür.
Fedakârlık büyük.
Aslında işin özeti basit.
Aracı kurum raporları hava durumu gibidir.
Meteoroloji “Güneşli” der.
Şemsiyesiz çıkarsın.
Yağmur yağar.
Meteoroloji kötü niyetli değildir.
Sadece tahmin etmiştir.
Aracı kurumlar da böyledir.
Ama Türk yatırımcısı için durum biraz farklıdır.
Çünkü yağmur yağdığında üstü ıslanmaz.
Portföyü ıslanır.
Bu yüzden Borsa Twitter’ın yıllardır değişmeyen altın kuralı şudur:
“Raporu oku, hedef fiyata bak, sonra şirketi kendin araştır.”
Çünkü zarar ettiğinde aracı kurum raporu moral verir.
Ama maliyet düşürmez.
Hedef fiyat umut verir.
Ama kredili hesabı kapatmaz.
Ve en önemlisi…
Borsada hedef fiyatlar ücretsizdir.
Faturası ise çoğu zaman yatırımcıya gelir.
Bazı yatırımcılar artık yeni bir gösterge geliştirmiş durumda.
RSI, MACD, Bollinger falan değil.
“Kurum Tavsiye Endeksi.”
Eğer üç kurum aynı anda “AL” dediyse dikkat kesiliyorlar.
Dört kurum aynı anda hedef fiyat artırdıysa daha da dikkat ediyorlar.
Beşinci kurum da rapor yayınladıysa bazıları stop-loss tuşuna gidiyor.
Çünkü Borsa Twitter’da yıllardır süren o meşhur espri hâlâ yaşıyor:
“Kurumların hedef fiyatı yükseldikçe yatırımcının tansiyonu yükseliyor.”
Ama hisse konusunda ikisi her zaman aynı yönde hareket etmiyor.
