Küçük yatırımcı olmak zordur.
Hisseyi alırsınız düşer, satarsınız yükselir. Dolara geçersiniz kur geriler, vadeli mevduata girersiniz faiz artar. Fona para yatırırsınız, fon yöneticisi sizin paranızla sizin adını ilk kez duyduğunuz hisseleri toplamaya başlar.
Sonra televizyonu açarsınız. Bir uzman çıkar, “Uzun vadeli düşünmek lazım” der. Portföyünüz yüzde 70 eksidedir ama uzman hâlâ sakindir. Çünkü uzun vadeli düşünecek olan sizsiniz; komisyonunu çoktan alan odur.
Siz böyle ağlarken, geçmişte başka bir “küçük yatırımcı” vardı. Aldığı gayrimenkul değerlendi, aldığı döviz kazandırdı, bozdurduğu altın servete dönüştü, repoya yatırdığı para katlandı, şirket hisseleri de tam zamanında alıcı buldu.
Kadın yatırım yaptığı her şeyden kazanmıştı. Yani hep dipten almış tepeden satmıştı.
Gayrimenkul almış, değerlenmiş. Döviz tutmuş, kur yükselmiş. Altın biriktirmiş, altın uçmuş. Repoya girmiş, faizlerin en yüksek olduğu döneme denk gelmiş. Şirket hisselerini satmış, karşılığında milyarlarca lira almış.
Bugünün yatırımcısı aynı işlemleri yapsa, muhtemelen gayrimenkulü alsa bölge kentsel dönüşüme geçer, doları aldıktan sonra kur düşer, altını sattıktan bir gün sonra ons fiyatı rekor kırar. Hisseyi ise zaten anlatmaya gerek yok: O aldı mı devre kesici çalışır.
Fakat bizim küçük yatırımcının zamanlaması öyle böyle değil.
Ne Warren Buffett böyle alım yapabilmiş ne George Soros böyle satış zamanı yakalayabilmiş.
Peki kimdi bu yatırımcı?
Biraz sabredin. Çünkü bu yatırım hikâyesi bir aracı kurum raporundan, fon tanıtım broşüründen veya sosyal medya fenomeninin ücretli grubundan çıkmadı. Hikâyenin kaynağı doğrudan TBMM tutanakları, Meclis Soruşturması Komisyonu raporu ve mahkeme belgeleri.
O nasıl yaptı!
Önce bir miktar gayrimenkulünüz olacak. Bunları doğru zamanda satacaksınız. Elde ettiğiniz parayla döviz ve altın alacaksınız. Döviz yükselince bozduracak, altın değerlendiğinde satacak, parayı yüksek faizli repoya yatıracaksınız. Repo gelirleriyle yeniden arsa ve bina alacaksınız.
“İyi ama başlangıç parasını nereden bulacağız?” diye sorabilirsiniz.
İşte yatırımcılığın püf noktası burada başlıyor: Miras!
Bu küçük yatırımcı, Meclis Soruşturması Komisyonuna sunduğu savunmada annesinde muhafaza edilen 570 bin dolar, 690 bin Alman Markı ve 880 Cumhuriyet altınının kendisine miras kaldığından söz ediyordu. Bilirsiniz mendile sarılır üçgen yapılır, yatağın altına, yastık içlerine sokuşturulur ve evde saklanırdı bu paralar ve altınlar. Ayrıca gayrimenkul ve sözleşme gelirleri, şirket hisselerinin satışı ve repo kazançları da mal varlığının kaynakları arasında gösteriliyordu.
Siz de yapabilirsiniz.
Önce 570 bin dolar, 690 bin Alman Markı ve 880 Cumhuriyet altını miras alın. Sonra bunları doğru zamanda bozdurun. Parayı dönemin yüksek faizli repo işlemlerinde değerlendirin. Ardından kazancınızla arsa, bina ve şirket hisseleri alın.
Bunların hiçbirine sahip değilseniz üzülmeyin. Siz yine de sisteme katılabilirsiniz.
Onların sattığı hisseyi satın alarak…
Bu yatırımcımız siyasetle uğraştığı dönemde kendisi ve ailesinin mal varlığındaki artış Türkiye’nin en önemli siyasi tartışmalarından birine dönüştü. Konu TBMM’de kurulan soruşturma komisyonunda incelendi. Siyasetçimiz ise mal varlığının gizli olmadığını, farklı tarihlerde beş ayrı bildirimde bulunduğunu ve servetin kaynağının belgelerle açıklanabileceğini savundu.
Savunmaya göre para gökten yağmamıştı. Gayrimenkul satışlarından, aile şirketlerinden, hisse devirlerinden, miras kalan döviz ve altınların bozdurulmasından, ardından yapılan repo işlemlerinden gelmişti.
Yani para sürekli çalışmıştı.
Gayrimenkul dövize, döviz repoya, repo yeniden gayrimenkule dönüşmüş; servet adeta kendi kendine 3 vardiya sistemine geçmişti. Siz uyurken paranız çalışsın deniliyor ya… Burada para yalnızca çalışmamış, mesaiye de kalmıştı.
Hisse senetleri de vardı
Meclis belgelerinde yalnızca evler, arsalar, dolarlar ve altınlar bulunmuyordu. Aileye ait şirket hisseleri de mal varlığı bildirimlerinde yer alıyordu.
Bunlar bugünkü anlamıyla borsadan alınmış sıradan BIST hisseleri değildi. Marsan Marmara Holding, Marso Gıda, Yeşilyurt Turizm, Aytaş Turizm ve Markim Kimya gibi aile şirketleri ile özel şirketlerdeki paylardan söz ediliyordu.
Komisyon raporundaki bilgilere göre Marso Gıda hisseleri 13 Eylül 1993 tarihinde yaklaşık 12 milyar lira karşılığında satılmıştı. Bunun yaklaşık 9,8 milyar liralık kısmı Marsan Holding’e, yaklaşık 1,1’er milyar liralık bölümleri ise siyasetçimize ve eşine ait hisselerin satışından kaynaklanıyordu.
Bugünün küçük yatırımcısı şirketin KAP açıklamasını okumaya çalışırken, bu hikâyedeki yatırımcı hem şirketi hem hisseleri hem de satışı yakından tanıyordu.
Dolayısıyla burada teknik analiz yapmaya gerek yoktu. Destek, direnç, hareketli ortalama, RSI… Şirket sizinse en güçlü indikatör zaten sizsiniz.
Meclis ne yaptı?
Meclis Soruşturması Komisyonunda siyasetçinin mal varlığı, bildirimleri ve servetin kaynaklarına ilişkin açıklamalar tartışıldı. 19 Şubat 1997’de TBMM Genel Kurulunda yapılan oylamada sevk önerisi 262 kabul, 271 ret ve 1 çekimser oy aldı. Sevk için gerekli 276 oya ulaşılamadığı için dosya Yüce Divan’a gönderilmedi.
O yaptı, siz de yapabilirsiniz; fakat…
Bu hikâyeden çıkarılacak ders “Siz de miras alın, repo yapın ve zengin olun” değildir. Çünkü küçük yatırımcının asıl sorunu, hangi yatırım aracını seçtiği kadar işlemin karşı tarafında kimin bulunduğunu bilmemesidir.
Geçmişin manipülatörü hisseyi yükseltir, küçük yatırımcıya satardı. Bugünün sorunlu yapılarında aynı hisseler fonlara alınabilir, fonun yüksek getirisi vitrine konulabilir ve yeni yatırımcı bu performansın peşinden içeri girebilir.
Yöntemin adı değişir; son alıcının kimliği çoğu zaman değişmez.
Bu nedenle yalnızca “Kim ne kadar kazandı?” diye sormayın. Paranın nereden geldiğine, varlığın gerçek değerine, işlemin likiditesine ve kazanan yatırımcı çıkarken onun malını kimin aldığına bakın.
Çünkü borsada herkes dipten alıp tepeden sattığını anlatır.
Fakat tepedeki malın kime kaldığını nedense kimse söylemez.
O yaptı, siz de yapabilirsiniz.
Yeter ki başlangıçta yüz binlerce dolarınız, yüz binlerce Alman Markınız, yüzlerce Cumhuriyet altınınız, gayrimenkulleriniz ve satacak şirket hisseleriniz olsun.
Bunlar yoksa siz de hikâyede yer alabilirsiniz.
Ama muhtemelen “zamanlaması kusursuz yatırımcı” olarak değil, o yatırımcının çıkış yaptığı son alıcı olarak.
Anlayanlar anladı siyasi küçük yatırımcımızı…












